اخبار
سبک فرزندپروری متعادل، از مؤثرترین شیوه‌های فرزندپروری است.

1398/10/28 شنبه

محمدرضا یوسفی، کارشناس سلامت روان معاونت بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی قزوین عنوان نمود: انواع مختلفی از سبک‌های فرزندپروری وجود دارد که والدین از آن استفاده می‌نمایند. این سبک‌ها شامل موارد زیر می‌باشد: 
سبک متعادل، سبک مستبد،سبک بی‌تفاوت، سبک سهل‌گیر

سبک متعادل:
محمدرضا یوسفی، کارشناس سلامت روان معاونت بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی قزوین، عنوان نمود که تربيت متعادل توسط بسياري از كارشناسان به عنوان مؤثرترين شيوه تربيت مورد توجه قرار گرفته است. اين نوع فرزند‌پروري كه شامل ايجاد توازني ميان توجه، محبت و انتظار و قانونمندي است، براي نوجوانان و همچنين كودكان كم سن و سال‌تر مؤثر است. همان طور كه از اين عبارت پيداست، پدر و مادر متعادل داراي دانش، قابل اعتماد و مرثر هستند، بدون اين كه بيش ازحد خشن، حساس و يا بيش ازحد بي‌قيد باشند.

سبک مستبد:
یوسفی بیان نمود، بعضي از والدين در تعامل با نوجوان خود فقط مانند نگهبان و مراقب عمل مي‌كنند. اين به معناي اجازه ندادن به نوجوان براي شركت در هر گونه فعاليت يا گردهمايي است كه خود والدين بر آنها نظارت نمي‌كنند. اين والدين فرض مي‌كنند كه نوجوانان بايد به‌طور مداوم مورد مشاهده قرار بگيرند و آنها را از انجام هرگونه فعاليت مشكوک منع مي‌كنند. قوانين بسيار سختگيرانه و بدون مشاركت نوجوان تعيين مي‌شود. نوجوان در مقابل اجراي اين قوانين مورد تشويق قرا نمي‌گيرد و محبت و توجهي دريافت نمي‌كند. چنين والديني بر اين باورند كه مي‌توان مشكلات بالقوه را از طريق قوانين سختگيرانه و نظم و انضباط از بين برد.

بی تفاوت:
والدين بي‌تفاوت از فرزندان غافل و جدا هستند و كاري به كار آنها ندارند. اين والدين در هر دو محور توجه و قاطعيت نقص دارند، به فرزندان توجه كافي ندارند و انتظارات روشني در خانواده وجود ندارد. آنان براي فرزندان خود، برنامه، انتظار، توقع و مسئوليت خاصي تعيين نكرده‌اند. همچنين توجه، محبت، صميمت و عاطفه خاصي نيز به فرزندان خود نشان نمي‌دهند. اين والدين فقط نيازهاي اوليه فرزندان از جمله غذا، پوشاک و تحصيل را تأمين مي‌كنند ولي در ساير موارد عاطفي، رواني و پشتيبابي زندگي كاري به فرزندان خود ندارند. براي اين والدين، قسمت‌هاي ديگر زندگي‌شان مثل كار، تفريح، روابط اجتماعي و معاشرت مهمتر از فرزندان است. خانواده غافل، نظارتي بر رفتار فرزندان خود ندارد.

سبک سهل گیر:
از والدين بيش از حد لازم آسان مي‌گيرند. اين والدين باور دارند كه نوجوانان مي‌توانند براي هر چيزي تصميم بگيرند، آنها معتقدند بالاخره مشكلات صرف نظر از آنچه ما انجام مي‌دهيم رخ خواهند داد، بنابراين نه خود در مورد راهبردهاي مقابله با مشكل استدلال مي‌كنند و نه اين فرصت را براي نوجوان فراهم مي‌كنند. اين والدين آزادي زيادي به فرزندان خود مي‌دهند و توقعات بسيار كمي دارند، انتظارات و قوانين روشني وجود ندارد. اين والدين در كنار توقعات بسيار اندک، محبت و توجه زيادي به نوجوان نشان مي‌دهند. اين گونه پدر و مادرها هدايت و يا جهت‌دهي مناسبي را كه يک فرد جوان به آن نياز دارد ارائه نمي‌كنند، اين در حالي است كه نوجوانان به الگويي از نقش بزرگسالان نيازمند هستند. نوجوانان نيازمند اطلاعاتي هستند كه گذر آنها را از دوره نوجواني تسهيل كند. وقتي نوجوان راهنماي مناسبي براي تصميم‌گيري ندارد احتمال ارتكاب رفتار پر خطر افزايش مي‌يابد.

بنا به گفته این کارشناس، برنامه آموزشی فرزندپروری ویژه والدین دارای کودکان 2 تا 12 سال در تمامی مراکز خدمات جامع سلامت شهری در سطح استان توسط کارشناسان سلامت روان اجرا می‌گردد.

 http://www.qums.ac.ir